สหรัฐฯ กำลังเผชิญปัญหาดีเซล ขณะที่ยุโรปถูกขอให้เปิดใช้คลังสำรอง

สหรัฐฯ กำลังกดดันเยอรมนีและฝรั่งเศสให้ระบายน้ำมันดีเซลสำรองบางส่วนออกมา จากรายงานของสื่อระบุว่า วอชิงตันคาดหวังให้ยุโรปปล่อยเชื้อเพลิงประมาณ 120 ล้านบาร์เรลเข้าสู่ตลาดในช่วง 6 เดือนข้างหน้า หากประเทศในยุโรปไม่สามารถเพิ่มอุปทานได้ สหรัฐฯ อาจตัดสินใจจำกัดการส่งออกน้ำมันดีเซล

สถานการณ์นี้น่าสนใจเป็นพิเศษ เนื่องจากเมื่อไม่นานมานี้ โรงกลั่นของสหรัฐฯ เพิ่งช่วยยุโรปชดเชยภาวะขาดแคลนเชื้อเพลิง โดยยอดการส่งออกน้ำมันดีเซลของสหรัฐฯ เพิ่มขึ้นมากกว่า 20% เมื่อเทียบรายปี สู่ระดับประมาณ 1.3 ล้านบาร์เรลต่อวัน โรงกลั่นในสหรัฐฯ ได้ส่งเชื้อเพลิงในปริมาณที่เพิ่มขึ้นไปยังต่างประเทศ ซึ่งรวมถึงยุโรปที่ต้องการแหล่งอุปทานใหม่หลังลดการนำเข้าจากรัสเซีย ส่งผลให้สต็อกน้ำมันดีเซลของสหรัฐฯ ลดลงสู่ระดับตามฤดูกาลที่ต่ำที่สุดในรอบกว่าสี่ทศวรรษ

ในเวลานี้ ผลกระทบจากนโยบายดังกล่าวเริ่มปรากฏชัดเจนขึ้น สต็อกเชื้อเพลิงของสหรัฐฯ ตึงตัวมากขึ้นเรื่อยๆ วอชิงตันจึงกำลังพิจารณาจำกัดการส่งออก ในขณะเดียวกัน สหรัฐฯ ก็คาดหวังให้ยุโรปเปิดคลังสำรองของตนเองและปล่อยน้ำมันดีเซลหลายสิบล้านบาร์เรลเข้าสู่ตลาด ซึ่งแทบไม่มีตัวอย่างใดจะชัดเจนไปกว่านี้ในการแสดงให้เห็นว่า ปัญหาอุปทานภายในประเทศสามารถถูกผลักภาระบางส่วนไปยังพันธมิตรได้อย่างไร

ขนาดของคำขอดังกล่าวถือว่ามีนัยสำคัญ เยอรมนีมีน้ำมันดีเซลสำรองประมาณ 5.6 ล้านตัน ขณะที่ฝรั่งเศสมีอยู่ประมาณ 8.2 ล้านตัน เมื่อรวมกันแล้ว ทั้งสองประเทศคิดเป็นสัดส่วนราว 35% ของปริมาณสำรองฉุกเฉินทั้งหมดของยุโรป คลังสำรองเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้เป็นกันชนสำหรับยุโรปเมื่อตลาดเผชิญกับการหยุดชะงักของอุปทานอย่างรุนแรง

ในตอนนี้ วอชิงตันต้องการให้ยุโรปนำน้ำมันสำรองเหล่านั้นออกมาใช้ ในขณะเดียวกัน สหรัฐฯ อาจปรับลดการส่งออกของตนเองลง ซึ่งเป็นการตัดแหล่งเชื้อเพลิงที่เคยช่วยพยุงตลาดยุโรปในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ในมุมมองของยุโรป นี่แทบไม่ใช่ข้อตกลงที่น่าพอใจนัก ยุโรปกำลังถูกขอให้เพิ่มอุปทานจากคลังเก็บของตนเอง ในขณะที่หนึ่งในผู้จัดหารายสำคัญที่สุดกำลังพิจารณาลดการส่งมอบ

เรื่องนี้อาจส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อราคาน้ำมันดีเซลเช่นกัน จากการประเมินพบว่า การลดการส่งออกของสหรัฐฯ อาจหนุนให้ราคาน้ำมันดีเซลในยุโรปปรับตัวสูงขึ้นประมาณ 2% ต่อสัปดาห์ การระบายน้ำมันสำรองของยุโรปจะช่วยบรรเทาแรงกดดันได้บางส่วน แต่ก็หมายถึงการใช้ปริมาณสำรองฉุกเฉินจนร่อยหรอในช่วงเวลาที่ความเสี่ยงจากการหยุดชะงักของอุปทานเพิ่มเติมยังคงอยู่ในระดับสูง

ยุโรปไม่มีกันชนความปลอดภัยที่มากพออยู่แล้วตั้งแต่แรก หลังจากตีตัวออกห่างจากอุปทานของรัสเซีย ยุโรปได้เพิ่มการนำเข้าเชื้อเพลิงจากแหล่งอื่น โดยมีโรงกลั่นของสหรัฐฯ กลายเป็นหนึ่งในผู้จัดหารายสำคัญ และในตอนนี้ ตลาดเดิมที่เคยช่วยยุโรปชดเชยการขาดแคลนกลับอาจจำกัดการส่งออก ในขณะที่ปัญหาย้ายฝั่งข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกไปแล้ว

สำหรับสหรัฐฯ นี่คือความพยายามอย่างชัดเจนในการปกป้องตลาดภายในประเทศ ระดับสต็อกที่ต่ำและราคาเชื้อเพลิงที่สูงเป็นปัญหาที่คณะบริหารไม่สามารถมองข้ามได้ ทว่าสำหรับยุโรป นั่นหมายถึงการต้องปรับตัวรับแรงกดดันด้านอุปทานจากสหรัฐฯ ในช่วงเวลาที่ยุโรปเองยังคงเผชิญกับความเสี่ยงด้านพลังงานที่เพิ่มสูงขึ้น

สิ่งที่น่าประหลาดใจคือ ส่วนหนึ่งของทางออกสำหรับปัญหาของสหรัฐฯ กลับต้องมาจากน้ำมันดีเซลที่เก็บอยู่ในคลังของยุโรป สหรัฐฯ เพิ่มการส่งออกเมื่อยุโรปต้องการเชื้อเพลิง แต่เมื่อสต็อกของสหรัฐฯ เริ่มลดลง แรงกดดันในการจำกัดการส่งออกเหล่านั้นก็เกิดขึ้น และในตอนนี้ ยุโรปกำลังถูกร้องขอให้เปิดใช้คลังสำรองของตนเองเช่นกัน

ตลาดเชื้อเพลิงกำลังแสดงให้เห็นถึงกลไกพื้นฐานที่เรียบง่าย เมื่ออุปทานเริ่มตึงตัว ผู้ผลิตและผู้นำเข้าทุกคนจะเริ่มนึกถึงตลาดของตนเองเป็นอันดับแรก สหรัฐฯ กำลังมาถึงจุดนั้น และตอนนี้ยุโรปจะต้องตัดสินใจว่าจะยอมดึงกันชนความปลอดภัยของตนเองออกมาใช้มากเพียงใดเพื่อรับมือกับสถานการณ์นี้

วอชิงตันจึงต้องการเก็บน้ำมันดีเซลไว้ในสหรัฐฯ มากขึ้น พร้อมกับเรียกร้องให้ยุโรปปล่อยน้ำมันดีเซลของตนเองเข้าสู่ตลาดมากขึ้น สำหรับยุโรป นั่นหมายถึงการต้องนำปริมาณสำรองออกมาใช้ในเวลาที่นโยบายการส่งออกของสหรัฐฯ อาจลดทอนอุปทานที่มีอยู่ในตลาดลงไปอีก นี่ไม่ได้เป็นเพียงปัญหาเรื่องราคาน้ำมันดีเซลในสหรัฐฯ อีกต่อไป แต่กำลังกลายเป็นปัญหาสำหรับตลาดเชื้อเพลิงทั่วโลกเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ที่มา: XTB Research